من که کتاب ندارم ... نام ندارم ...

چند تا کتاب شعرکه  برای گروه سنی خردسال چاپ شده .

این روز ها دغدغه ی رادیویی ام کمی هم خردسالان هستند .

کتاب ها را ورق می زنم . مجموعه شعر هایی هستند از چند شاعر ... شاعران به نام ادبیات کودک و نوجوان .

 

( اصلا به نام یعنی چه ؟ پیشکسوت چه معنی دارد وقتی تو ایراد های فاحشی در کار هایشان می بینی ؟)

 

شعر ها را می خوانم . ایراد ها مثل خاری توی چشمم می روند .  ایراد های دستوری ... مشکلات وزنی .. استفاده از کلماتی که در حد فهم و درک خردسالان نیست... .

 

راستی کتاب چاپ کردن این قدر مهم است ؟

یا من دچار وسواس قلنبه ای هستم ؟

تولد

  

                                                                                               

 

غنچه ای وا شد و گفت:

آسمان ! صبح به خیر !

باغ سر سبز ! سلام !

دوستان ! صبح به خیر!

 

آسمان چرخید و

غنچه را یکدفعه دید

شاد شد از ادبش

و به رویش خندید

 

باغ هم گفت : سلام !

غنچه را کرد بغل

صورتش را بوسید

بوسه ای مثل عسل

 

عجب کاری شد؟

بیدار میشم با جیغ و داد

باید برم به مدرسه

خوابم میاد خیلی زیاد

یکی به دادم برسه

                         

تو اتوبوس خواب می مونم

یهو می رم تا ته خط

تا مدرسه زار می زنم :

غلط غلط غلط غلط

 

یک غلط این که بیخودی

تا لنگ صبح بیدار بودم

کتاب می خوندم به خدا

...............................

 

یک غلطم این که همهاش

میترسیدم ...................

...............................

.............................

 

غلط غلوط بی معنیه

باید برم به مدرسه

هر کی هرجا خواست بخوابه،

به مدرسه اش دیر می رسه

 

 

( هنوز ناقصه ولی می خوام جلو چشام باشه )

 

ضرب در چند ؟

چقدر مجله هایی که برای گروه سنی کودک و نوجوان چاپ می شن زیادن .

امروز که پیک  ُکتاب ماه رو با حق التالیفم برام آورد ...

 

امروز که داشتم فهرست نشریات کودک و نوجوان رو می دیدم ... داشتم شاخ در می آوردم . واقعا لازمه که این همه مجله باشه ؟ من که از توزیع نشریه ب که سالها باهاشون همکاری می کردم راضی نبودم .

به نظر من اگه تعداد محدودی مجله باشه با کادری حرفه ای و متنوع و توزیع و پخش فعال خیلی بهتره . نیست ؟

قصه ی بهار

باز هم

آمده با گاری خود این طرف

باد به هر سو دوید

گفت که :<< او آمده با دست پر

آی! بیایید زود

توی صف! >>

گاری سبز بهار

رنگ داشت ...

عطر داشت...

و هواش پاک بود

         *

آسمان

تا که خبر را شنید

روسری ابری خود را

به سر انداخت شاد

با هیجان و شعف

رفت

و در اول صف جا گرفت .

بعد هم

چند پرنده خرید

توی دل لانه ها پخش کرد

روستا

با همه ی باغچه های قد و نیم قد خود

شاد شاد

پشت سر آسمان

ایستاد

چند جین

دامن رنگی خرید

یک سبد

گیره سر گل گلی

چند متر

پارچه از جنس برگ

خاک ولی مثل تمام ننه ها خسته بود

رفت و برای خودش

شیشه ی عطری گرفت

بوش کرد

شد جوان

 

رود کسی بود که آخر رسید

خنده کنان ، بی قرار

فکر کرد

نقشه ی خوبی کشید

عکس گرفت از بهار !

 

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشنده ی مهربان